Iris Holl (26) — Psycholoog i.o. in Rotterdam
Toen Iris (26) zich aanmeldde voor een retraiteweekend, zat ze midden in een moeilijke periode. Haar relatie stond onder druk en ook haar studie voelde steeds zwaarder. In de stilte van het klooster vond ze een innerlijk kompas dat haar leven blijvend richting gaf.
De weg naar het klooster
„Ik zocht duidelijkheid,” zegt ze. „Een beetje licht, een beetje hoop en richting.” De stap naar een christelijke retraite zette ze aarzelend. Ze is katholiek opgevoed, maar voelde zich niet echt thuis in de kerk. „Ik dacht eerst wel: is dit echt iets voor mij? Ik wist dat het over geloof en God zou gaan en ik dacht: ik weet dat allemaal helemaal niet.”
Toch ging ze. Juist omdat ze voelde dat ze tijd en rust nodig had. Wat ze in het klooster vond, was meer dan ontspanning. De stilte, de natuur, de sfeer van de plek en de afwisseling van persoonlijke tijd, gesprekken en meditaties brachten iets wezenlijks in beweging. „Het weekend heeft me heel erg geholpen om tot rust te komen en weer extra naar mijn eigen gevoel te luisteren, omdat ik dat te lang niet goed had gedaan.”
„Hoe volg je nou je hart, of hoe voel je nou wat je wilt? Dat werd daar voor mij veel duidelijker. Het gaf me echt een kompas om mijn leven op af te stemmen.”
Leren luisteren naar je gevoel
Vooral dat werd beslissend. Tijdens de retraite merkte Iris dat haar gevoel niet zomaar iets vaags was, maar iets waar richting in zat. „Het thema was: luisteren naar je diepe verlangens. In de stilte ontdekte ik dat als een keuze niet klopt, ik dat echt voel in mijn maag. Dan voelen dingen zwaar. En als het klopt, voelt het vanbinnen veel lichter.”
Die ervaring werkte na het weekend direct door in concrete keuzes. Kort na de retraite besloot ze te stoppen met haar toenmalige opleiding in het speciaal onderwijs. „Dat was voor mij geen kleine stap. Ik maak graag af waaraan ik begin. Maar het was wel de goede keuze.”
Drie maanden alleen naar Azië
Ze ging niet meteen driftig een nieuw plan forceren. Eerst nam ze rust en werkte flexibel. En vervolgens deed ze iets wat laat zien hoeveel er in haar verschoven was: ze vertrok voor drie maanden alleen naar Azië.
„Dat klinkt achteraf misschien heel avontuurlijk, maar het was vooral ook spannend. Alleen reizen zonder vangnet. Toch werd juist die reis het bewijs dat het kompas waarop ik in het klooster was gaan vertrouwen, echt bestond. In Azië ontdekte ik dat ik goed alleen kon zijn. Dat stilte niet leeg hoeft te zijn. En dat spanning niet hetzelfde is als een verkeerd besluit. Je moet je niet door angst laten tegenhouden, want dat trekt weg en dan blijft het echte gevoel over.”
Totale rust in de kapel
Na een van de gebedsvieringen met de zusters bleef Iris nog even zitten in de kapel. De anderen liepen langzaam weg. De ruimte werd stiller.
„Toen voelde ik totale rust en vrede. En daar was God wel echt aanwezig.”
Wat ze meeneemt, zit in dagelijkse aandacht: vaker stilte opzoeken, de telefoon wegleggen en aandacht houden voor wat goed is. Een innerlijk kompas dat ze durft te volgen.
Over Iris Holl
Iris (26) studeert psychologie in Rotterdam en deed tweemaal mee aan het retraiteweekend Even uit de ruis in Abdij Koningsoord Oosterbeek.